Απειλές Οι απειλές διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: α) Φυσικές  και β) ανθρωπογενείς. Οι φυσικές απειλές μπορεί να είναι είτε βιοτικές (ασθένεια, θήρευση στη θάλασσα και θήρευση στα σημεία ωοτοκίας) είτε αβιοτικές (πλημμύρες/ καταιγίδες, συρόμενα ξύλα, άλγη κλπ.). Οι ανθρωπογενείς απειλές περιλαμβάνουν την υποβάθμιση και/ή την απώλεια του ενδιαιτήματος ωοτοκίας, τη μετατόπιση της άμμου από κινούμενα οχήματα, την ιππασία σε παραλίες ωοτοκίας, την σάρωση και/ή τη μεταφορά άμμου, τη θαλάσσια ρύπανση, τη συμπτωματική  παγίδευση (παρεμπίπτοντα αλιεύματα) από αλιευτικά μεθόδους (ιδιαίτερα απο μηχανότρατες για την αλιεία γαρίδας και παραγάδια), τη σύγκρουση με ταχύπλοα, την τουριστική ανάπτυξη κ.α. Σήμερα, η μεγαλύτερη απειλή για τις θαλάσσιες χελώνες είναι η αλιεία με αποτέλεσμα, χιλιάδες παρεμπίπτοντα αλιεύματα κάθε χρόνο. Επιπρόσθετα μία ακόμα ανθρωπογενής επίπτωση είναι η Κλιματική Αλλαγή.  Κατά το διάστημα των  10.000 τελευταίων χρόνων οι χελώνες έχουν εναρμονιστεί με τη συνεχή αλλαγή του κλίματος.  Λαμβάνοντας υπόψη τα προβλεπόμενα σενάρια της κλιματικής αλλαγής, προκύπτει ότι η θερμοκρασία αυξάνεται και ότι οι κλιματικές διακυμάνσεις δε βασίζονται πλέον μόνο σε φυσικές διαδικασίες, αλλά επηρεάζονται επίσης από ανθρωπογενείς διεργασίες, όπως η βιομηχανία και η παραγωγή αερίων του θερμοκηπίου.   Κλιματική Αλλαγή Η Παγκόσμια υπερθέρμανση επηρεάζει άμεσα τις παραλίες ωοτοκίας, αφού οι υψηλότερες θερμοκρασίες της άμμου παράγουν περισσότερα θηλυκά και οι ψυχρότερες φωλιές περισσότερα αρσενικά χελωνάκια. -    Οποιαδήποτε άνοδος της στάθμης της θάλασσας μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια ενδιαιτημάτων ωοτοκίας και τροφής. -    Αυξημένες θερμοκρασίες στους ωκεανούς μπορούν να οδηγήσουν σε αποχρωματισμό των κοραλλιών και άλλες καταστροφές των ενδιαιτημάτων τροφής της χελώνας. -    Αλλαγές στα θαλάσσια ρεύματα μπορούν να επιφέρουν μετατροπές στα μεταναστευτικά μονοπάτια (διόδους) και στις διατροφικές συνήθειες.   Αλιεία Καθ’όλη τη διάρκεια της ζωής τους οι χελώνες διαφόρων ηλικιών και ειδών ταξιδεύουν εκτεταμένα ανά τη Μεσόγειο θάλασσα. Κατά τη διάρκεια των μετακινήσεών τους οι χελώνες έρχονται σε επαφή με ένα μεγάλο αριθμό αλιευτικών δραστηριοτήτων, οι περισσότερες από τις οποίες μπορούν να προκαλέσουν το θάνατό τους. Έχει υπολογιστεί ότι κάθε χρόνο τουλάχιστον 6.000-8.000 χελώνες της Μεσογείου αιχμαλωτίζονται από αλιευτικές δραστηριότητες (Δημητρόπουλος). Το κύριο είδος που αιχμαλωτίζεται είναι η xελώνα Caretta caretta. Υπάρχουν τρείς κύριοι τύποι αλιευτικής τεχνικής που εφαρμόζονται από τις αλιευτικές βιομηχανίες της Μεσογείου και προκαλούν την τυχαία αιχμαλώτιση θαλάσσιων χελωνών, η αλίευση με παραγάδια, η αλίευση με  συρόμενα δίχτυα και η αλίευση με χρήση ανεμότρατας. -    Αλίευση με παραγάδι: κάθε αλιευτική μονάδα αποτελείται από πλωτή βασική γραμμή, μήκους 300m, από την οποία κρέμονται τα αγκίστρια, μήκους 25m το καθένα, ανα διαστήματα 20m. Οι μονάδες μπορούν να ενώνονται και να δημιουργούν μεγάλες αλυσίδες. Δεν είναι ασυνήθιστο να ενώνονται 200 μονάδες και να φτάνουν το μήκος των 60km. Aυτή η αλιευτική μέθοδος χρησιμοποιείται συνήθως στην αλιεία ξιφία και σκουμπρί στη Μεσόγειο θάλασσα.    -    Η αλίευση με συρόμενα δίχτυα αποτελείται από μία βάρκα, η οποία σύρει ένα κλειστό δίχτυ. Το δίχτυ δημιουργεί ενα σχηματισμό με μορφή κάλτσας που αιχμαλωτίζει οτιδήποτε εισέλθει μέσα σε αυτή. Επειδή αυτό η αλιευτική μέθοδος  χρησιμοποιείται στην αλιεία γαρίδας, το στόμιο του σχηματισμού είναι πολύ μικρό. -    Η αλίευση με χρήση ανεμότρατας περιλαμβάνει τη χρήση διχτυών μεγάλων διαστάσεων. Τα δίχτυα που στην ουσία αποτελούν ένα σύνολο πλεγμάτων έχουν τέτοιο μέγεθος πλέγματος  ώστε μόλις που επιτρέπεται η εισαγωγή των κεφαλιών των ψαριών, τα οποία στη συνέχεια  αιχμαλωτίζονται  από τα βράγχιά τους.  Το δίχτυ σύρεται συνήθως από ένα πλωτό μέσο η ακόμα μπορεί να σύρεται και απο δυο πλωτά μέσα  σε παράλληλη πορεία. Ο συγκεκριμένος τρόπος αλιείας χρησιμοποιείται  κυρίως στην συλλογή τόνου, ξιφία και σκουμπριού.   Τουρισμός Η κατασκευή ξενοδοχείων, καταστημάτων και εστιατορίων έχει εισβάλλει και  στις περιοχές ωοτοκίας των χελωνών. Ο τεχνητός φωτισμός από τα ξενοδοχεία, μπαρ και εστιατόρια στις παράλιες περιοχές μπορεί να αποπροσανατολίσει τις χελώνες, αφού αυτές ακολουθούν συνήθως την αντανάκλαση του φωτός στο νερό για να βρουν το δρόμο τους πίσω στη θάλασσα.