Τουρκία: Προστασία σημαντικών παραλιών ωοτοκίας

Περιγραφή

Alt Text

Από το 1988, το MEDASSET παρακολουθεί την προστασία μερικών από των σημαντικών παραλιών ωοτοκίας στην Τουρκία, δημοσιεύει εκθέσεις για τα προβλήματα προστασίας, κάνει συστάσεις και ασκεί πίεση για την διατήρηση αυτών των βιότοπων. Μεταξύ των πολυάριθμων απειλών που έχουν καταγραφεί περιλαμβάνονται η άναρχη τουριστική ανάπτυξη, οι οχλήσεις, η ρύπανση, η αμμοληψία και η διάβρωση. Μέσω των εκστρατειών μας, υπήρξαν βελτιώσεις και λήψη μέτρων προστασίας, ωστόσο η ανθρώπινη δραστηριότητα εξακολουθεί να οδηγεί σε καταστροφή των βιότοπων και σε μείωση της ωοτοκίας. Σας καλούμε να συνεχίστε την ανάγνωση για τις τρέχουσες δράσεις μας για την προστασία των παραλιών ωοτοκίας σε Φετίγιε, Πάταρα, Καζανλί, Νταλυάν & Ντάλαμαν. Στις Eκδόσεις μας μπορείτε να βρείτε τις παλαιότερες μας εκθέσεις με πληροφορίες για τις παραλίες ωοτοκίας στις περιοχές Akyatan, Gőksu Delta, Sugözü, Samandağ και Belek.

Η Τουρκία φιλοξενεί επίσης τους μόνους γνωστούς πληθυσμούς στην Ευρώπη των χελωνών Trionyx triunguis και έχοντας ως κίνητρο την απειλούμενή κατάσταση του είδους και την ανάγκη προστασίας του, πραγματοποιήσαμε αρκετές επιστημονικές έρευνες και προωθήσαμε την διατήρησή του.

map-turkey

Κύριες περιοχές ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας στην Τουρκία. Πηγή: Türkozan & Yılmaz 2010. Υπάρχουν 4 παραλίες ωοτοκίας πράσινων χελωνών που δεν εμφανίζονται σε αυτό το χάρτη: Tuzla και Karatas (κοντά στο Akyatan/Agyatan), Sugozu και Yelkoma (κοντά στο Yumurtalik)

Η προστασία της περιοχής Νταλυάν και των θαλάσσιων χελωνών που κάνουν τις φωλιές τους στην παραλία του Νταλυάν υπήρξε από τις πρώτες εκστρατείες του MEDASSET (1988-2002). Το MEDASSET δημοσίευσε εκθέσεις με προτάσεις για μέτρα προστασίας και ενίσχυσε την διεθνή ευαισθητοποίηση για την ανάγκη προστασίας του Νταλυάν. Συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε πρωτοβουλίες για την προστασία του Νταλυάν μέσω της συνεργασίας μας με το Kaptan June Sea Turtle Conservation Foundation και την ιδρύτριά του June Haimoff, υπερασπίστρια των θαλάσσιων χελωνών για πάνω από 30 χρόνια, καθώς και με το DEKAMER , το κέντρο διάσωσης θαλάσσιων χελωνών του Νταλυάν, το οποίο ιδρύθηκε το 2009 από τον Δρ. Yakup Kaska του πανεπιστημίου του Παμουκκάλε.

Το Νταλυάν βρίσκεται στη νοτιοδυτική ακτή της Τουρκίας. Οι καρέττα ωοτοκούν στην 4.7 χιλιομέτρων αμμώδη ακτή (παραλίες Iztuzu, Dalyanagzi, Ekincik ) η οποία αποτελεί σύνορο μεταξύ της θάλασσας και τους υγροτόπους και τα ποτάμια του Νταλυάν που συνδέονται με τη λίμνη Köyceğiz. Από το 1986 υπήρξε ραγδαία ανάπτυξη στο Νταλυάν. Από μικρή κωμόπολη στα μέσα του 1980, με την αλιεία και την γεωργία ως τη βάση της τοπικής οικονομίας, πλέον το Νταλυάν είναι ένα σημαντικό τουριστικό κέντρο. Η κατασκευή ενός τεράστιου ξενοδοχείου την περίοδο 1987 – 1988 και ενός δρόμου το 1998 στην περιοχή ευτυχώς ματαιώθηκαν μετά από εκστρατεία για την προστασίας της περιοχής. Η έντονη τουριστική δραστηριότητα στην παραλία μέχρι το 1996 απειλούσε το φυσικό περιβάλλον και τις θαλ. χελώνες, καθώς είχαν θεσπιστεί ελάχιστα μέτρα διαχείρισης, παρόλο που το Νταλυάν είχε ανακηρυχτεί Ειδικά Προστατευόμενη Περιοχή το 1989. Η διαχείριση της περιοχής έχει βελτιωθεί σημαντικά πλεόν, η μελέτη των θαλάσσιων χελωνών είναι συστηματική και δημιουργήθηκε κέντρο περίθαλψης, με αποτέλεσμα το Νταλυάν να έχει γίνει πια ένα επιτυχημένο παράδειγμα αρμονικής συνύπαρξης τουρισμού και χελώνων. Κάποια προβλήματα βέβαια συνεχίζουν να υπάρχουν, ιδίως όσον αφορά την κυκλοφορία σκαφών και τις τουριστικές περιηγήσεις παρακολούθησης χελωνών που οδηγούν σε οχλήσεις ή τραυματισμό των χελωνών.

Το Φετίγιε, το οποίο βρίσκεται στη νοτιοδυτική γωνία της Τουρκίας, νότια του Ντάλαμαν και βόρεια από τα Πάταρα, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες περιοχές ωοτοκίας χελωνών καρέττα καρέττα στην Τουρκία. Υπάρχουν τρεις παραλίες στο Φετίγιε στις οποίες κάνουν φωλιές οι καρέττα: Çalış (2.5 χλμ), Yanıklar (4.5 χλμ) και Akgöl (1 χλμ) οι οποίες συνορεύουν με μικρούς υγροτόπους και κανάλια.

Παρά το γεγονός ότι έχει ανακηρυχθεί σε Ειδικά Προστατευόμενη Περιοχή από το 1988, παρατηρείται δραματική υποβάθμιση του βιότοπου. Κύρια αιτία είναι η ανεπαρκής διαχείριση των παράκτιων περιοχών και η άναρχη τουριστική ανάπτυξη. Οι υγρότοποι έχουν ισοπεδωθεί για την κατασκευή παραθαλάσσιων ξενοδοχείων, καφετεριών και σνακ μπαρ. Δρόμοι και θαλάσσιοι τοίχοι προστασίας αυτών έχουν κατασκευαστεί παράλληλα στις παραλίες ωοτοκίας. Η διαθέσιμη, στις χελώνες, περιοχή για επιτυχημένη ωοτοκία μειώνεται καθώς επιχειρήσεις καλύπτουν τη παραλία με ξύλινους διαδρόμους, φυτά, τεράστιες πέτρες και έπιπλα παραλίας. Έχουν τοποθετηθεί προβλήτες και υπάρχουν μηχανοκίνητα θαλάσσια σπορ στον κόλπο του Φετίγιε δίχως επαρκή οριοθέτηση και χωρίς να τηρούνται όρια ταχύτητας. Τα φώτα από τις επιχειρήσεις λούζουν τις παραλίες τα βράδια, την ίδια στιγμή που επισκέπτες και οχήματα περιφέρονται ελεύθερα μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες στην παραλία ενώ οι χελώνες προσπαθούν να κάνουν φωλιές. Το πρόβλημα των απορριμμάτων στην παραλία παραμένει άλυτο και υπάρχει αλιεία πολύ κοντά στις παραλίες. Ως αποτέλεσμα, επιστήμονες έχουν παρατηρήσει και μελετήσει την σοβαρή μείωση ωοτοκίας των θαλάσσιων χελωνών στο Φετίγιε από το 1993.

Μέσα από την εκστρατεία υπεράσπισης, ασκούμε πίεση από το 2008 ζητώντας βελτιωμένη διαχείριση και προστασία του Φετίγιε. Κάθε καλοκαίρι επιθεωρούμε τις παραλίες και στη συνέχεια καταθέτουμε αναφορές με τα ευρήματά μας στην Σύμβαση της Βέρνης, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις τουρκικές αρχές. Η εκστρατεία μας έχει σαν αποτέλεσμα την εφαρμογή κάποιων μέτρων προστασίας, που ωστόσο παραμένουν ανεπαρκή. Έτσι, το καλοκαίρου του 2015 η Σύμβαση της Βέρνης έκανε επιτόπιο έλεγχο της κατάστασης. Διαπίστωσε ότι «η κακή κατάσταση του βιοτόπου είναι τόσο προφανής που η μόνη δυνατή εξήγηση είναι ότι η προστασία των θαλάσσιων χελωνών δεν θεωρήθηκε ως προτεραιότητα ως τώρα …» και εξέδωσε επίσημη Σύσταση (No.183/2015) προς τις τουρκικές αρχές με 17 μέτρα για να αναστραφεί η καταστροφή του βιοτόπου η και να βελτιωθεί το επίπεδο προστασίας των χελωνών. Επιπλέον, μετά από τις καταγγελίες μας σε συνεργασία με την τοπική κοινωνία, η Σύμβαση της Βέρνης και η Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN) ενημέρωσαν τις τουρκικές αρχές για την αντίθεσή τους στην κατασκευή ναυπηγείου σε μια από τις παραλίες ωοτοκίας στο Φετίγιε, η κατασκευή του οποίου έχει προς το παρόν ακυρωθεί. Η εκστρατεία μας εξακολουθεί να στοχεύει στην διατήρηση αυτού του σημαντικού βιότοπου των θαλάσσιων χελωνών και την εφαρμογή προτύπων βιώσιμου και υπεύθυνου τουρισμού.

“Turkey’s Sea Turtles in Trouble”

Η ταινία μικρού μήκους “Turkey’s Sea Turtles in Trouble” δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2009 και παρουσιάζει τις παραλίες ωοτοκίας στο Φετίγιε και το Ντάλαμαν, με σκοπό να τραβήξει την προσοχή του θεατή στην έλλειψη προστασίας σε αυτούς τους βιότοπους θαλάσσιων χελωνών.

Η παραλία του Καζανλί βρίσκεται στην νοτιοανατολική ακτή της Τουρκίας, 10 χλμ από την πόλη Μερσίν, στα δυτικά του δέλτα Çukurova. Η ακτή μήκους 4,5 χλμ του Καζανλί είναι μια από τις σημαντικότερες παραλίες ωοτοκίας των πράσινων χελωνών στη Μεσόγειο, ενώ σημειώνεται και μικρός αριθμός φωλιών καρέττα καρέττα.

Εδώ και πολλά χρόνια η παραλία έχει υποστεί σταδιακή υποβάθμιση. Η διάβρωση της παραλίας από ανθρώπινες δραστηριότητες (κατασκευή παραλιακών δρόμων, προβλητών, φράγματα ποταμών, καταστροφή αμμόλοφων για αμμοληψία ή γεωργία) έχει οδηγήσει στη μείωση του χώρου που είναι κατάλληλος για ωοτοκία. Η δεύτερη σημαντική απειλή για τον βιότοπο είναι η ρύπανση, όπως η φωτορρύπανση και τα απορρίμματα. Παλιότερα υπήρχε ανεξέλεγκτη εκροή λυμάτων αποχετεύσεων στη θάλασσα και το 2000 – 2001 είχε σημειωθεί διαρροής τοξικών απόβλητων στη θάλασσα από ένα παραθαλάσσιο εργοστάσιο παραγωγής χρωμίου που είχε σαν αποτέλεσμα οι χελώνες να αναδύονται σαν λευκά φαντάσματα από τη θάλασσα για να ωοτοκήσουν. Η παράκτια αλιεία αποτελεί επίσης απειλή για τις θαλάσσιες χελώνες.

Το MEDASSET, μέσω μελετών, εκστρατειών ενημέρωσης και άσκηση πίεσης σε διεθνές επίπεδο, συνεισέφερε στην προστασία του βιοτόπου των πράσινων χελωνών στο Καζανλί. Την περίοδο 1999-2007, υλοποιήθηκαν ετήσιες επισκέψεις στην παραλία και υποβλήθηκαν αναφορές στην Σύμβαση της Βέρνης του Συμβούλιου της Ευρώπης και στη Σύμβαση της Βαρκελώνης. Το 2001 φέραμε την υπόθεση της διαρροής των τοξικών απόβλητων του εργοστασίου παραγωγής χρωμίου στο Καζανλί στο διεθνές προσκήνιο. Η εκστρατεία μας είχε σαν συνέπεια την ενεργοποίηση των αρχών για την παρακολούθηση του εργοστασίου, την πρόσληψη από το εργοστάσιο ειδικού επιστημονικού συμβούλου για τις θαλάσσιες χελώνες και την κινητοποίηση του Συμβουλίου της Ευρώπης, που αποφάσισε να στείλει εκπροσώπο της Σύμβασης της Βέρνης το 2002 για επιτόπια εκτίμηση της κατάστασης, με αποτέλεσμα να γίνουν επίσημες συστάσεις προς τις αρχές για την εφαρμογή 14 μέτρων προστασίας για την περιοχή. Οι αρχές έκτοτε έκαναν βήματα για την βελτίωση της γενικότερης κατάστασης: η μελέτη και προστασία των φωλιών είναι πια συστηματικός, κάποια κτήρια μετακινήθηκαν από την ακτή και ο δήμος μαζί με το εργοστάσιο κάνουν προσπάθειες έλεγχου και μείωσης της ρύπανσης.

Παρά το γεγονός ότι έχουν εφαρμοστεί αρκετά από τα 14 μέτρα της Σύστασης του 2002 της Σύμβασης της Βέρνης, ακόμα παραμένουν άλυτα κάποια προβλήματα προστασίας. Το MEDASSET συνεχίζει να ασκεί πίεση ώστε να κινητοποιηθούν οι αρχές για την αντιμετώπιση της σοβαρής διάβρωσης της παραλίας ωοτοκίας καθώς και για την απομάκρυνση του «βουνού» 1,5 εκατομμύριων τόνων τοξικών αποβλήτων του εργοστασίου χρωμίου, που βρίσκεται αυτή τη στιγμή δίπλα στη θάλασσα και την παραλία ωοτοκίας, αποτελώντας απειλή για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον. Στόχος είναι τα επικίνδυνα τοξικά απόβλητα να μετατραπούν από εξασθενές χρώμιο, σε αδιάλυτο μη-τοξικό τρισθενές χρώμιο και το τελικό προϊόν της διεργασίας να μεταφερθεί σε ειδική χωματερή.

Πάταρα: Φύση & Πολιτιστική Κληρονομιά

Τα ιστορικά Πάταρα που βρίσκονται στη Λυκία της Καππαδοκίας, στη σημερινή Αττάλεια, αποτελούν περιοχή παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς μείζονος σημασίας, με σπουδαία μνημεία από την πρώτη κατοίκησή τους από τους Κρήτες, την περίοδο των Πτολεμαίων, τη Ρωμαϊκή περίοδο, αλλά και μέχρι την Ύστερη Βυζαντινή Περίοδο. Από τα Πάταρα κατάγεται και ο Άγιος Νικόλαος, του οποίου η γενναιόδωρη φύση αποτέλεσε την βάση για τον σύγχρονο «Άγιο Βασίλη» των παιδιών του ευρωπαϊκού βορρά (Santa Clause). Ευελπιστούμε ότι η περιοχή θα ανακηρυχθεί σε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Συγχρόνως όμως η περιοχή έχει ιδιαίτερη οικολογική αξία και πλούσια βιοποικιλότητα. Από το 1990 ολόκληρη η περιοχή ανακηρύχθηκε Ειδικά Προστατευόμενη Περιοχή υπό τη Σύμβαση της Βαρκελώνης. Τα Πάταρα έχουν μοναδική οικολογική αξία στην τουρκική ακτογραμμή της Μεσογείου, καθώς φιλοξενούν μεγάλη ποικιλία βιότοπων, αμμοθινών, και μικρών υγροτόπων. Στον υγρότοπο απαντώνται πολλά πουλιά, αμφίβια και ερπετά, όπως η σπάνια στη Μεσόγειο Τrionyx triunguis (νεροχελώνα του Νείλου). Η αμμώδης παραλία της περιοχής, μήκους 12 χιλιομέτρων, αποτελεί σημαντική παραλία ωοτοκίας για την χελώνα καρέττα, γεγονός που καταγράφηκε πρώτη φορά κατά την διάρκεια μιας έρευνας που διενεργήθηκε το 1998. Το 2000, ταυτοποιήθηκαν επίσης και δύο φωλιές πράσινων χελωνών.

«Σώστε τα Πάταρα»

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80, πριν οι τουρίστες ανακαλύψουν τα Πάταρα, υπήρχε μόνο ένα μικρό χωριό (Gelemiş) στα περίχωρα του αρχαιολογικού χώρου, με 200 κατοίκους που ασχολούνταν κυρίως με την γεωργία μικρής κλίμακας. Το 1988, με τη βοήθεια φοιτήτριας του Πανεπιστημίου Stirling (Σκωτία), οι κάτοικοι επικοινώνησαν μαζί μας στέλνοντας έκκληση να υποστηρίξουμε τον αγώνα τους ενάντια στα σχέδια των αρχών για δημιουργία αεροδρομίου και ανέγερση πολυάριθμων τουριστικών καταλυμάτων και επιχειρήσεων εντός της αρχαιολογικής περιοχής και στην παραλία ωοτοκίας.

Σε συνεργασία με διεθνείς προσωπικότητες και οργανισμούς φέραμε στο προσκήνιο την υπόθεση μέσω του διεθνούς τύπου και αγωνιστήκαμε για την ακύρωση των σχεδίων, την απομάκρυνση των παράνομων καταλυμάτων που είχαν ήδη κατασκευαστεί (καταστρέφοντας έναν αρχαίο τάφο και ενώ προηγουμένως είχε σημειωθεί εμπρησμός) και την εισαγωγή μέτρων προστασίας για τη διαχείριση του ολοένα και αυξανόμενου αριθμού επισκεπτών. Στο πλαίσιο της εκστρατείας, το 1989 φέραμε την υπόθεση στη Σύμβαση της Βέρνης στο Συμβούλιο της Ευρώπης, με αποτέλεσμα να συζητηθεί επανειλημμένα στην ετήσια συνάντηση της Σύμβασης. Για τα επόμενα 13 χρόνια κάναμε επιτόποιες μελέτες αξιολόγησης και υποβάλαμε έκθεσεις στη Σύμβαση με λεπτομερείς συστάσεις για την προστασία και τη διαχείριση της περιοχής, με συνέπεια να γίνουν επίσημες συστάσεις στις αρχές και έλεγχος της εφαρμογής τους από τη Σύμβαση την περίοδο 1996-2001. Ως αποτέλεσμα, ο βιότοπος παραμένει σχετικά παρθένος, ενώ γίνεται συστηματική προστασία των φωλιών. Ωστόσο το MEDASSET συνεχίζει να παρατηρεί και να αναφέρει μέσα από ετήσιες μελέτες την κατάσταση διατήρησης της περιοχής, εντοπίζοντας κάποια προβλήματα ανεπαρκούς προστασίας.

Το 2011, πληροφορηθήκαμε για σχέδιο κατασκευής 400-750 θερινών κατοικιών περίπου 1.5χλμ βόρεια της περιοχής ωοτοκίας, μέσα στα όρια της προστατευόμενης περιοχής και εντός του αρχαιολογικού χώρου. Το 2012, σε συνεργασία με Τούρκους αρχαιολόγους και αρχιτέκτονες, υποβάλλαμε καταγγελία στην Σύμβαση της Βέρνης και πληροφορήσαμε την Ουνέσκο. Ενδεικτικό για τη βαρύτητα της υπόθεσης είναι η εκτενής αναφορά που έχει γίνει στην κινητοποίηση μας στον τούρκικο και στον ελληνικό τύπο (Hurriyet, Cumhuriyet Akdeniz, Real News, Ναυτεμπορική, κ.α.). Οι επιπτώσεις κατά την κατασκευή θερινών κατοικιών σε μια περιοχή αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, η αναπόφευκτη δραματική αύξηση των χρηστών της περιοχής όταν αυτές κατοικηθούν και η αυξημένη όχληση που θα ακολουθήσει, θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο βιότοπο της Kαρέττα και χρήζουν άμεσης προσοχής και αντιμετώπισης. Στέλνουμε λοιπόν για μια ακόμα φορά στη διεθνή κοινότητα το μήνυμα: «Σώστε τα Πάταρα»! Η κατασκευή έχει ξεκινήσει, αν και οι αρχές έχουν δηλώσει ότι έχει μειωθεί η κλίμακα του έργου. Ωστόσο δεν έχουν ληφθεί μέτρα για την βελτίωση της διαχείρισης της προστατευόμενης περιοχής ενόψει των αυξημένων επισκεπτών, μάλιστα, το 2014 καταγράψαμε την εγκατάσταση νέων επιχειρήσεων πάνω στις αμμοθίνες.

Το 2015 η Σύμβαση της Βέρνης, έπειτα από τις επανειλημμένες μας αναφορές και παρουσιάσεις των προβλημάτων στις ετήσιες συναντήσεις της Σύμβασης, αποφάσισε να κάνει επιτόπια επισκόπηση της κατάστασης, με αποτέλεσμα να εκδώσει επίσημη Σύσταση (Νο.182/2015) προς τις τουρκικές αρχές, ζητώντας την εφαρμογή 11 μέτρων διαχείρισης και προστασίας. Η εκστρατεία μας συνεχίζεται, στοχεύοντας στη διατήρηση αυτού του σημαντικού βιότοπου των θαλάσσιων χελωνών και την εφαρμογή των μέτρων προστασίας.

Σχετικές Εκδόσεις

Με μια ματιά

Θέλω να ενημερώνομαι
  • Υποβάλλοντας αυτή τη φόρμα, συναινώ με την Πολιτική Απορρήτου του MEDASSET.